ಮುಸ್ಸಂಜೆ

/
2 Comments

ಸಂಜೆ ದೀಪ ಹೊತ್ತಿಸುವ ಹೊತ್ತು
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ದೀಪದ ಜೊತೆಗೆ
ಚಂದಿರನ ಮುಖ ಅರಳಿತ್ತು

ತಂಗಾಳಿಯ ಆ ಸಣ್ಣ ತೂಗು
ನನ್ನರಗಿಣಿಯ ಮುಂಗುರುಳ
ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಆಡಿಸಿತ್ತು

ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ
ನೀ ಹೇಳುವ ಮಾತು ಕೇಳಲು
ನನ್ನ ಕಿವಿ ಅರಳಿ ನಿಂತಿತ್ತು

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದುರುಳಿದ
ಮಾತಿನ ಮುತ್ತುಗಳ ಎಣಿಸುತ್ತಾ
ನಾ ದಾರಿ ಸವೆಸಿಯಾಗಿತ್ತು

ನೀ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಚಿನ್ನಾ
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನ
ಮರೆತಾಗಿತ್ತು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾ


You may also like

ನನ್‌ಮನ © ೨೦೧೩. Powered by Blogger.